Hobbel in de weg, hobbel in de weg

gat in je nek…

Wij hopen dat jullie fijne Kerstdagen hebben gehad. Nu we allemaal aan het uitbuiken zijn van het overvloedige en rijke kerstmaal, is het een mooi moment om even een update te schrijven.

Onze Kerst was ook goed hoor. De jongens zijn ontspannen. Met een mooi gedekte tafel en appelsap in wijnglazen is het snel een feestje. Overhemd aan en extra kaarsjes aansteken maakt het helemaal af. Zeker nu Arjan ook thuis is, doen we gewoon rustig. Het prachtige weer nodigt uit voor een wandeling, dus ook dat doen we met z’n viertjes. Voor de jongens is het echt vakantie; in pyjama naar beneden, laat aankleden, van alles doen, behalve school en laat naar bed na een echt kerstfilm.

De afgelopen tijd is Arjan conditioneel behoorlijk vooruit gegaan. Iedere dag wandelen bij zijn ouders heeft duidelijk voor een beter uithoudingsvermogen gezorgd. De nachten zijn beter, hoewel de krampen echt naar en vervelend blijven. De ene nacht slaapt Arjan redelijk goed, de andere nacht is onrustig. Gelukkig is het liggen op de grond, het ronddwalen van de verschrikkelijke pijn voorbij. Maar oh, wat is Arjan zijn huid onrustig.

Nadat ik Arjan donderdag opgehaald heb bij zijn ouders, breng ik hem naar het ziekenhuis. Daar staat een middagje gepland, waaronder een biopt van Arjan zijn huid. De dermatoloog neemt een hap(je) uit Arjan zijn nek om verder te onderzoeken. Het kan van alles betekenen, maar de angst voor afstoting is er toch nog steeds. Helaas duurt het even voordat er een uitslag is. Ze hebben in ieder geval twee weken nodig om het te onderzoeken. Gelukkig krijgt Arjan voor de variatie weer een nieuwe zalf mee. Dat is de derde en ze geven ze altijd in veelvoud mee. Dus ‘we’ kunnen er weer even mee door 😉

De hematoloog is verder heel tevreden. Ze zei letterlijk dat het een weg is met veel vervelende hobbels, maar dat het echt wel de goede kant op gaat. Ze heeft het voornamelijk over de bloedwaarden. Voor de liefhebber: Een HB van 7, bloedplaatjes 128 en witte bloedlichaampjes 2,46. Die laatste is heel belangrijk voor je weerstand. En dat zit in de range ‘normaal’. Als dat gekke CMV-virus weg is (dat is nog niet helemaal het geval, waarvoor Arjan nog medicijnen slikt), zou Arjan een ander verkoudheidvirus beter (goed) aankunnen. Gewoon verkoudheidsvirus dan he?

Toch kan ik slecht ontspannen omgaan met mijn verkoudheid en zit de angst er goed in om Arjan te besmetten. Met wat dan ook. Ik ben inmiddels een kei in zelftesten. Ook al zijn de GGD-testen gewoon negatief. Ergens sluimert dan de gedachte dat het dan misschien toch anders is. Ik zou blij zijn als de ergste gevaren geweken zijn.

Al met al mogen we heel tevreden zijn. Voor Arjan zou het fijn zijn als hij minder krampen heeft. Die zijn echt pijnlijk en naar. De uitslag van de biopt mag wat mij betreft ook binnenkomen. Maar we nemen dag bij dag. Alles stap voor stap.

Nu we Kerst met z’n vieren als doel gehaald hebben, gaan we werken aan ons volgende doel: Tijmen zijn verjaardag. De voorbereidingen zijn getroffen. Alles staat in de steigers. Tussendoor moet Arjan nog even naar het ziekenhuis voor de wekelijkse controles. Laten we er van uit gaan dat dat allemaal goed (of goed genoeg) is, zodat we gewoon de plannen door kunnen laten gaan.