Eigen wijze

The day after.
De hele ochtend gaat er van alles door ons heen. Arjan is naar kantoor om persoonlijk met directie en andere collega’s te praten over ‘hoe nu verder’. Ik bel en huil en pak de tas voor ons weekendje weg. En vouw de was weg. We gaan gewoon verder in een hele onwerkelijke situatie.

Als ik op het schoolplein sta, zie ik Simme met zijn juf naar me toe komen lopen. Ik weet natuurlijk waar het over gaat. Dit keer hoefde Simme niet na te blijven, maar heeft hij wat verteld over zijn vader.
“Simme heeft in de klas verteld dat zijn vader dood gaat”, zegt de juf. We hadden de juffen de avond van te voren gelukkig ingelicht en zij wist de nuance. Ik weet alleen niet zo goed wat te zeggen. En zeg dan dat we vooral hopen dat dat niet gebeurt.
Simme: “Ja, maar ik heb daarná gezegd dat papa misschien wel dood gaat!”

Hij heeft op zijn geheel eigen wijze invulling gegeven aan wat we hem hebben verteld natuurlijk gister. Het was ook zijn eerste vraag: “Gaat papa dood?”

En ook Tijmen heeft een wijze gevonden om zijn emotie kwijt te kunnen. En dat is heel heel erg veel huilen. Ook in de klas.
Hij heeft samen met twee vrienden een mooie kaart gemaakt voor papa (met Fendt-trekker) en mocht zijn verhaal vertellen. Met achterop de namen van de hele klas en de juffen.

We realiseren ons dat we wat moeten doen richting de ouders in de klas. De kinderen komen terug met verhalen. En het is goed dat iedereen eenzelfde beeld heeft van het geheel. Samen stellen we een app op, wat we versturen in de klassenapps van de jongens. Het wordt op zo’n manier ineens toch wel ‘echt’.

Blij dat we met z’n viertjes dit weekend toevallig ook weg zijn. We kunnen ons letterlijk even terugtrekken. Alle informatie ‘verwerken’ zover mogelijk. En lijstjes maken. We gaan lijstjes maken. Wat we moeten doen, wat we willen doen, wie we moeten informeren, wat er allemaal bij komt kijken. Nu we ongeveer een heel klein beetje weten wat er te wachten staat. En hoe we iedereen dan gaan informeren over alles.

Ondertussen stromen de berichtjes binnen….