Wijsje

Ander woord voor liedje.

Op moment dat je midden in een gebeurtenis zit, vallen liedjes en liedteksten ineens meer op. Komen ze binnen. Zo reden wij van Hoevelaken naar Stiens afgelopen weekend. Een rit van bijna twee uur en in een auto komt de muziek altijd het beste tot zijn recht. Althans, dat vind ik. Thuis zet ik muziek op voor het behangetje, als fijne achtergrond en soms gaat hij even snoeihard omdat het heerlijk is om mee te dansen en te zingen. Maar dan is mijn keuze voor de soort muziek en het nummer al gemaakt. Als ik radio zit te luisteren, dan kies ik radio voor het programma, minder voor de muziek. Als ik radio maak, hoor ik heel vaak de muziek niet eens…

Afijn, tijdens de rit naar Friesland hoorden Arjan en ik beiden (en keken elkaar aan):
“Ain’t no way, no way I’m stoppin’ now
Gonna make my way right througt the clouds
I rise
I rise
I’ma grit my teeth and bear the pain
Gonna climb this mountain once again
I rise
I rise“

(Lost Frequencies – Rise)

Zo voelt het. Dat is het! Alsof we in een band met wolken zitten waar we doorheen moeten. Soms ondoorzichtig, soms een zweempje mist waar we weer doorheen kunnen kijken. Geen idee welke kant we op moeten en soms zomaar gestuurd worden door een beetje zicht. Waar we af en toe moeten klimmen, we blijven die berg opklimmen, hoe zwaar die tocht ook wordt. Het uitzicht op de top is natuurlijk fantastisch.

Het is anders dan: Ga er voor! Knok!
Dan is het net alsof je een keuze hebt, maar Arjan (en ook wij) hebben geen keuze. Dit zit in zijn lijf. Arjan gaat het aan. Wij gaan het aan. Met wolken, zon, mooie uitzichten en soms een zware beklimming.

Of wat ons ook helpt: “Wat de toekomst brenge mogen”