Ook mooi weer gedaan

Van die dingen die je doet als je wacht

Klusjes en dingen die nu nog even mogen en kunnen.
Ik ben sowieso van de lijstjes. En blijkbaar maak je nog meer lijstjes als je ergens op wacht. Niet dat het er beter op wordt hoor. Mijn hoofd is een vergiet. Ik vergeet heel veel (sorry! Geef even seintje als ik nog wat ‘moet’!) en we hebben ook allemaal niet overal zin in om wat te doen.

Arjan wil kleine klusjes doen. Zeker nu ik minder mobiel ben (mijn rug werkt niet mee, nogsteeds), breekt het zijn dag. Dus zo staat de woonkamer ineens vol met kratten die gevuld zijn met spullen uit de bijkeuken (ik heb echt heel veel chloor in huis). En zo schroeft Arjan op zijn gemak de planken vast, die nu nog op plankenhouders hangen, die dreigen door te zakken. Zo’n klus die al wat langer op het lijstje staat. Net als; bijkeuken opruimen. Maar het komt er gewoon niet van. Los dat ik er van baal dat ik niets kan doen én dat mijn woonkamer vol troep staat, ben ik wel heel blij dat Arjan lekker bezig is. Een doel en het is dan mooi maar weer gedaan.

Arjan wil nog uit eten met zijn oud-collega’s. En ondanks de vakantieperiode lukt het om met een fijne groep samen af te spreken in Laren. Het geeft Arjan goede energie om weer met de mannen bij te praten, te lachen, er uit te zijn en lekker te eten. Hij geniet er echt van en is blij dat het nog is gelukt.

En zo groeit het lijstje. De tuin moet worden opgeruimd. Het begint met een beetje snoeien hier en daar. Ik was er ook al eerder mee begonnen. En de jongens helpen lekker mee. Beetje zagen, beetje knippen. En alles in kleine tijdsblokken. Maar lekker buiten. Inmiddels is er een aanhanger geregeld voor alle troep. Er liggen balken, oude tegels. Onze tuin is groot genoeg om van alles op te slaan, zonder er last van te hebben. Ik vraag me hardop af hoe hij dat allemaal wil doen. Ook dit moet in kleine porties. En hulp vragen is nou niet echt zijn sterkste kant. Ook niet die van mij overigens. Gelukkig is het geen aanhanger die meteen weg moet, en gelukkig maar. Na een paar ‘goede dagen’ met wat geklus rondom huis, heeft Arjan twee slechte dagen te pakken.

En het lijstje is al aangevuld met de muur in de bijkeuken sausen, de tafelpoten van de veelgebruikte eettafel aanschroeven, het bankje in de tuin opknappen, nog wat ophangen én het allerbelangrijkste: We willen Simme zijn verjaardag vieren. Nu het mooi nog even kan.

Ondertussen zie ik de enorme schommelingen in Arjan zijn energie. De ene dag gaat het zonder problemen. En gister (maandag) gaan we er samen even tussenuit en bezoeken we een klein museum in Amsterdam en is hij het na 1,5 uur helemaal zat. Gewoon kapot. Ik zie het aan hem. Maar hij wil op de terugweg nog wel even voor mij stoppen bij de Winkel van Nijntje waar ik even rond snuffel. Wanneer ik de speelgoedwinkel er tegenover nog even bezoek, trekt Arjan zich terug in de auto.
We gaan snel naar huis. Maar dit hebben we nog maar even ‘mooi gedaan’.

Als ’s middags het ziekenhuis belt om de uitslagen van het bloedonderzoek te bespreken, verwachten we eigenlijk ook achteruitgang. Maar niets blijkt minder waar: de uitslagen waren weer ‘beter’ dan de afgelopen keer. Dus weer stabiel genoeg om rustig te wachten op een goede donor.
Arjan hangt op en zegt: “Tsja, hier heb ik natuurlijk ook niets aan, de situatie wordt er niet anders van, hoewel het ‘goed’ nieuws is natuurlijk.” En natuurlijk zijn we heel blij dat we niet acuut naar het ziekenhuis moeten en dat er geen tussentijdse acties nodig zijn. Maar dat wachten is ondanks de lijstjes ‘killing’. Het wordt echt zwaarder.

En daarom eten we dan nog maar een keer biefstuk of rauwe vis omdat het nu mooi nog even kan (straks moet Arjan op een ‘zwangerschapsplus-dieet als de behandeling start en loopt en daarna). Eten we nog maar een keer een patatje met de jongens ergens buiten de deur, omdat het zo mooi even uitkomt. En gaan we zoals vandaag nog even samen naar de kapper. Om er weer even mooier uit te zien. Voor zolang het dan nog duurt….

En stort ik me mindfulness op het vouwen van kraanvogels en het rijgen van de slinger met kraanvogels.

Mooi dat wachten lang duurt 😉