En dan ben je pas echt jarig!

48 jaar en still going strong! Op naar de 50!

Vandaag is Arjan dan echt jarig! Cadeautjes op bed, zingen in de vroege ochtend en heel hard ‘HOERA!! schreeuwen. Een verjaardagsplekje aan tafel. Zoals een normale verjaardag hoort te beginnen.
En ook aan een mooie taart is gedacht door een lieve moeder van school mét kraanvogel! Toch kijk ik stiekem al uit naar Arjan zijn 50ste verjaardag. Ik vergeet nooit de woorden van de verpleegkundige tijdens onze eerste kennismaking: Hoi ik ben Tineke en ik ben je verpleegkundige voor de komende twee jaar….
En daar hou ik me aan vast! Gewoon over twee jaar een groot feest!

Maar vandaag geen groot feest. Dat was het gister al volop! Nu Arjan ligt bij te tanken op de bank, genieten we na van de fantastische middag bij NPO Radio2.

Om half 12 plukten we de jongens uit de klas. Ze wisten van niets, maar Simme vond het blijkbaar de normaalste zaak van de wereld en ging zonder vragen te stellen mee. Tijmen zei: Hahaaaaa nú is dus de verrassing en ik weet dat we naar Drenthe gaan! (….. kleine potjes en grote oren).

Gelukkig wist hij een heleboel ook niet!
De eerste verrassing was dat zijn oom en tante uit Friesland met neefje en nicht kwamen. Ze zien elkaar bijna nooit. Met corona nog minder, extra leuk om deze middag samen te mogen meemaken.

Simme waren we meteen kwijt op het terrein (keurig omheind en lekker overzichtelijk hoor!). Die deed een sprint richting springkussen/ stormbaan en kwam even later oververhit meespelen met XL-Twister. Waar ik jammerlijk verloor van mijn broer, omdat hij mij omver duwde….

Gered door verrassing twee, kon ik het spel stoppen:
Tijmen en Simme hun televisieheld Klaas van Kruistum (van oa. Klaas kan alles) kwam DJ-lessen geven aan de kinderen. Jawel concurrentie in de maak! Het begon met een liedje aanvragen. Wat vind jij nou mooie muziek? Tijmen keek naar ons en zei meteen: I’ll Rise, van Lost Frequencies. Geen eigen keuze, een bewuste keuze voor ons. Tsja, deze mama brak natuurlijk. Tijmen heeft ook zo goed door waar deze dag om draait; verhalen verzamelen, zodat mensen het KWF gaan steunen…

Maar daarna kon de glimlach niet meer van ons gezicht: intro’s volkletsen, meedansen, gekke geluidjes maken en Klaas nam uitgebreid te tijd om met de jongens te praten over de situatie met papa.

En ondertussen onbeperkt popcorn eten, drinken genoeg, de speeltuin van de camping verkennen. Genieten van de zon, de muziek en de mensen om ons heen.

Om 15.45 uur werden we door Radio-DJ Wouter van der Goes geïnterviewd, waar we zo mooi de noodzaak van stamceldonoren én meer onderzoek konden duiden. Met aansluitend de laatste grote verrassing: een knalrode Ferrari waar de jongens én Arjan een rondje in mee mochten rijden.

Wat een bijzonder en mooie dag. Echt een klein vakantiegevoel. Zonder zorgen.
Eentje die veel energie kost en tegelijkertijd zoveel energie geeft.

Vol vertrouwen het volgende levensjaar in van Arjan.
En een kleine foto-impressie natuurlijk: