Biopt imistisch

Gelukkig nieuwjaar!
Dat het een mooi, warm nieuwjaar mag worden. En dat we letterlijk weer dicht bij elkaar mogen komen. In volle gezondheid!

Na een drukke, maar mooie week, ben ik stiekem opgelucht dat het jaar 2021 weer achter ons ligt. We zijn veel uitdagingen aangegaan. We hebben voor veel verrassingen gestaan. Het was intensief, het was verdrietig, maar jeetje wat hebben we toch ook veel mooie momenten meegemaakt!

We zijn op vakantie geweest, de mannen hebben in een Ferrari gereden, we hebben prachtige tulpenvelden gezien, de sneeuw in het vroege voorjaar, enorm mooie wandelingen mogen maken. Fantastische ontmoetingen gehad. En wat zijn we omringd door hulp, aandacht & (meer verdieping in) vriendschappen. Jeetje. Wéken lang stond er dagelijks een maaltijd voor ons klaar. Gewoon even aandacht voor de jongens; een uitje, een kleinigheidje, een berichtje. De juffen die regelmatig voor de deur stonden. Een appje. Kaarten! Ik ben bij 500 gestopt met tellen. Al die mooie kraanvogels, die afgelopen zomer maar binnen bleven komen én nog steeds binnen komen. Niet te vergeten; lieve bemoedigende berichten van Arjan zijn (oud-)collega’s, met regelmatig een kaartje in de brievenbus. Kaarsjes die voor ons gebrand worden, in kerken op vakantie, thuis, in kapelletjes hier om de hoek. Het hielp en helpt ons enorm om door te gaan, maar ondertussen zitten we voor ons gevoel ook in een soort film. Is dit echt wat ons gebeurt? Overkomt ons dit? Zitten we echt in die gekke wereld? Wanneer stopt dit alles dan?

Enorme opluchting dat we veel achter ons kunnen laten en weer voor uit kunnen kijken. Streep door 2021. Maar niet zonder dankzegging voor álle steun, in welke vorm dan ook.

Een drukke week zei ik. Ja. Na Kerst moet je dan toch invulling geven aan Tijmen zijn verjaardag. 30 december is hij 10 jaar geworden. Voor de derde jaar op rij, geen gewone verjaardag. Geen visite. Tijmen zijn grootste wens: ‘pake & beppe en opa & oma zien’. Nog steeds moeten we echt uitkijken met virussen en ontstekingen. Liever nog even geen verkoudheden er bij. Daarbij moeten we natuurlijk ook rekening houden met corona. Oké. Als we dan geen visite kunnen ontvangen. Dan gaan we er maar langs met een traktatie. Één ding stond nog wel tussendoor op de agenda: het UMCU voor bloedprikken, standaard controles én gesprek met de hematoloog. Het wekelijkse uitje zeg maar. We besloten het trakteren over twee dagen te verdelen, aangezien iedereen zo’n beetje verdeeld over het land woont. Zo konden we ook het ziekenhuis inplannen.

Een rij-planning. Traktaties klaarmaken. En zo zijn we van Hoevelaken naar Wijchen gereden op dag 1. En de tweede dag gingen we via Hoevelaken naar IJsselstein, naar het ziekenhuis, naar Soest, naar Alkmaar om daarna naar Friesland te rijden. Tijmen heeft zich nog nooit zo jarig gevoeld. Zeg nou zelf: Wanneer word je zo vaak toegezongen? Bij ieder adres gewoon weer! Slingers, vuurwerk én echt te gek veel cadeautjes. Een geslaagde actie dus! (tekst verder onder de foto’s)

De feestvreugde werd verhoogd door goede ziekenhuis-uitslagen. Onverwacht waren de uitslagen van de biopt er al! Alles lijkt er op dat het niets met afstoting te maken heeft. Arjan mag nog lekker doorsmeren met alle zalfjes die hij heeft. Maar het lucht enorm op, dat de onrustige huid waarschijnlijk een allergische reactie is. Ook andere waardes zijn stabiel of omhoog gegaan. Het CMV-virus is nog niet helemaal weg. Dus daarvoor moet Arjan nog even medicijnen blijven slikken. We hopen dat dat ook snel eindigt.

Arjan heeft wel heel concreet gevraagd wanneer zijn weerstand weer een beetje op niveau is, voordat je meer aandurft. Als in: wanneer durf je weer ‘gewoon’ verkouden te zijn. Daar staat echt drie maanden voor. Dat betekent dat eind januari Arjan in aanmerking komt voor een derde corona-vaccinatie (dat is wat anders dan de ‘booster’) en na enkele weken dan de booster. We moeten dus echt nog wel voorzichtig doen. Ik zou al opgelucht zijn, wanneer mijn booster is gezet. Maar meer opgelucht zijn, wanneer Arjan beschermd is. De artsen zijn gewoon duidelijk; als een verkoudheid al gevaarlijk is, is een virus waar we nog geen medicatie voor hebben, nog gevaarlijker….

Tot die tijd gaan we creatieve oplossingen zoeken voor onze sociale contacten. En ach, de verjaardag van Tijmen was één groot feest. Niet in de laatste plaats ook voor ons: we hebben na maanden weer familie & vrienden gezien. Kort, buiten. Maar weer gewoon écht zien, ipv digitaal!

En dat mag ook gezegd worden: Arjan reed weer zelf auto. De zwaarste pijnstilling is van het dagelijkse menu verdwenen! Dat betekent weer zelf mogen autorijden. Dat beviel Arjan ook wel goed.

Muts op tegen de kou buiten, maar een zwart waasje is over de schedel al waarneembaar. Ook vooruitgang! Kortom: We kijken optimistisch naar het nieuwe jaar. Ook die zal vol verrassingen staan. Dat begint natuurlijk meteen al: Waar komt nou die jeuk op zijn armen vandaan? Met enorme uitslag over de ellebogen?

Wordt vervolgd!